ประวัตินินจุสสึ สายโตกาคุเระ
แปลและเรียบเรียงใหม่จาก จดหมายข่าว Ura & Omote , March 1995 โดย Shidoshi. Jean-Pierre Seibel
(จดหมายข่าว Ura & Omote เป็นจดหมายข่าวในอินเตอร์เน็ตที่ส่งฟรีให้กับผู้ฝึกบูจินกันทั่วโลก ปัจจุบันปิดตัวไปแล้ว)

ในปี 1182 ระหว่างยุคสงครามของญี่ปุ่น มินาโมโต โยชินากะ ผู้นำทัพจากจังหวัดนากาโนได้ยึดครองเมืองเกียวโต
เมื่อได้รับชัยชนะปรากฏว่าเขาถูกโจมตีจากญาติขิงเขาคือ มินาโมโต โยชิสุเนะ เมื่อทหารของโยชิสึเนอะได้ทำการปิดแม่น้ำอูจิซึ่งเป็นแม่น้ำหลักของเกียวโตแล้ว
โยชินากะต้องถอยทัพออกไป

หลังจากความพ่ายแพ้ของโยชินากะ ซามูไรคนหนึ่งชื่อ ไดสุเกะ นิชินะ จากหมู่บ้านโตกาคุเระ ได้หลบหนีไปที่เทือกเขาของเมืองอิกะ
ภูเขาได้ให้ที่หลบซ่อนอย่างดีสำหรับทหารที่ต้องหลบหนีศัตรูที่ยังไล่ตามหาทหารของโยชินากะ และได้ให้สถานที่ ๆ เหมาะสมกับไดสุเกะและผู้ติดตามที่จะฝึก
"ยามาบูชิ" หรือ "นักรบภูเขา" ไดสุเกะ นิชินะ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไดสุเกะ โตกาคุเระ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันภายหลังว่าเป็นผู้ก่อตั้ง นินจุสสึ สายโตกาคุเระ

หลังจากที่โยชิสุเนะถูกโค่นล้มจากญาติคือโยริโทโมะ หลังจากหลบหนีการจับกุมของทหารของโยชิโทโมะ เขาก็ได้ก่อตั้ง นินจุสสึ สายโยชิสุเนะขึ้น
ซึ่งสายโยชิสุเนะได้ตายหายไปในภายหลังเหมือนกับหลายสาย ๆ

นินจาตระกูลอิกะ ได้เติบโตและมีชื่อเสียงขึ้นในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ได้รับใช้โชกุนโตกุกาว่า อิเอยาสึ และได้ช่วยงานของรัฐบาลหลาย ๆ อย่าง

แบบแผนของนินจุสสึสายโตกาคุเระ ยังถูกฝึกสอนต่อมาโดยอาจารย์มาซึอะกิ ฮะซึมิ ผู้รับสืดทอดเป็นเจ้าสำนักลำดับที่34
ปัจจุบันมีผู้ฝึกนินจุสสึอยู่กระจายตามโรงฝึกทั่วโลก นินจุสสึถูกสอนให้กับตำรวจ ผู้อารักขา นักสืบรัฐบาล และ บุคคลอื่น ๆ

การฝึกนินจุสสึให้ความสำคัญกับการฝึกแบบแผนการใช้มือเปล่าและอาวุธ วิธีการใช้การวางแผนและการใช้ความคิดถูกสอนในแบบหลากหลาย
เพื่อฝึกให้ผู้ฝึกสามารถตอบโต้ได้หลายรูปแบบ เทคนิคถูกทำให้ง่ายขึ้นเพื่อไปใช้ให้เหมาสมตามสถานการณ์ ความแข็งแรง อายุ และ ความสามารถของผู้ใช้

-----------------------------

หมายเหตุ
Ryu (ริว) = Style , สาย