ประวัติวิชานินจุสสุ สาย โตกาคุเระ
ในปี 1182 ระหว่างยุคสงครามของญี่ปุ่น มินาโมโต โยชินากะ ผู้นำทัพจากจังหวัดนากาโนะได้ยึดครองเมืองเกียวโต
เมื่อได้รับชัยชนะปรากฏว่าเขาถูกโจมตีจากญาติของเขาคือ มินาโมโต โยชิสุเนะ เมื่อทหารของโยชิสึเนะ
ได้ทำการปิดแม่น้ำอูจิซึ่งเป็นแม่น้ำหลักของเกียวโตแล้วทำให้โยชินากะต้องถอยทัพออกไป
ซามูไรคนหนึ่งของโยชินากะชื่อ ไดสุเกะ นิชินะ จากหมู่บ้านโตกาคุเระ ได้หลบหนีไปที่เทือกเขาของอิกะ
ภูเขาได้ให้ที่หลบซ่อนอย่างดีสำหรับทหารที่ต้องหลบหนีศัตรูที่ยังไล่ตามหาทหารของโยชินากะ และได้ให้สถานที่ ๆ
เหมาะสมกับไดสุเกะและผู้ติดตามที่จะฝึกฝนตนเองเป็น"ยามาบูชิ" หรือ "นักรบภูเขา" ต่อมาภายหลังไดสุเกะ นิชินะ
ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไดสุเกะ โตกาคุเระ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันภายหลังว่าเป็นผู้ก่อตั้ง นินจุสสึ สายโตกาคุเระ
ระหว่างที่อยู่ในอิกะ ไดสุเกะได้พบกับ คะกะคุเระ โดชิ ซึ่งเป็นชิโนบิิ และ ผู้สืบทอดวิชาฮะคุน ริว ซึ่งเ็ป็นต้นกำเนิดของวิชานินจุสสุ
ไดสุเกะได้ฝึกการต่อสู้กับโดชิ และ นำมาผสมกับความเชื่อที่เรียกว่าชูเก็นโดของเขา
(เป็นความเชื่อเรื่องแนวทางความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ)
ซึ่งตอนนั้นเองวิชาของโตกาคุเระ ริวได้เริ่มถูกขัดเกลาขึ้น นอกจากไดสุเกะยังมีซามูไรอีกคนหนึ่งที่ได้ฝึกการต่อสู้กับโดชิพร้อมกัน
ชื่อ ชิมะ โคซันตะ มินาโมโตะ ซึ่งเป็นเพื่อนของไดสุเกะ ซึ่งชิมะนี้เองกลายเป็นผู้สืบทอดคนที่สองของโตกะคุเระ ริว ต่อไป
หลังจากไดสุเกะเสียชีวิต ชิมะก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น
ไดสุเกะ โตกาคุเระ หลังจากนั้นลูกชายของเขาชื่อ โกะโระ โตกาคุเระ
ได้ขึ้นเป็นผู้สืบทอดลำดับที่สาม ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่สร้างแบบแผนการฝึกให้กับวิชาสายโตกาคุเระที่ใช้จนถึงปัจจุบัน
ต่อจากนั้นมานินจุสสุ สายดตกาคุเระได้สืบทอดต่อกันมาเื่ืรื่อย ๆ จากรุ่นสู่รุ่นอยู่ในเทือกเขาของอิกะ
ประมาณยุคของผู้สืบทอดลำดับที่สิบเอ็ดถึงสิบสามศูนย์กลางของนินจุสสุสายโตกาคุเระได้จากหมู่บ้านโตกะคุเระมาอยู่ที่อูเอโน่
(อูเอโน่อยู่ทางเหนือของอิกะ ส่วนโตกาคุเระอยู่ทางใต้ของอิกะ) แต่ยังไงก็ตามต่อมาศูนย์กลางของนินจุสสุ
สายโตกาคุเระก็กลับมาที่หมู่บ้านโตกะคุเระเช่นเดิม
เนื่องจากแต่ละตระกูลในอิกะค่อนข้างใกล้ชิดกัน
หากดูในรายชื่อผู้สืบทอดจะเห็นชื่อตระกูลที่มีชื่อเสียงอย่าง อิกะ และ โคกะด้วย มีการกล่าวว่านินจุสสุสายของ
ฮัตโตริ ฮันโซก็เคยฝึกวิชาสายโตกาคุเระ และ
ตระกูลโมโมชิก็เช่นกัน
โมโมชิ โคเบอิ
ผู้สืบทอดของโมโมชิ ซันดายุ ซึ่งเป็นหนึ่งในนินจาที่มีชื่อเสียงที่สุดก็เป็นผู้สืบทอดของโตกะคุเระ ริว ลำดับที่ยี่สิบเอ็ด
เหมือนกับวิชาอื่น ๆ ในสมัยนั้น ผู้นำของวิชานินจุสสุสืบทอดจากพ่อสู่ลูก หรือ สมาชิกที่อาวุโสที่สุด
จนกระทั่งสืบทอดมาถึงโนบุซึนะ โทดะ
ผู้นำตระกูลโทดะ และ ผู้สืบทอดลำดับที่ยี่สิบสี่
ซึ่งนอกจากวิชานินจุสสุสายโตกาคุเระยังสืบทอดวิชานินจุสสุสายคุโมกาคุเระ ,เกียวโค ริว และ โคโต ริวด้วย
ซึ่งต่อจากนั้นมาวิชาทั้งหมดได้ถูกสืบทอดไปพร้อม ๆ กัน
ผู้สืบทอดลำดับที่สามสิบสองของโตกะคุเระ ชื่อ ชินริวเค็น มาซะมิซึ โทดะ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนดาบให้กับโตกุคาว่า โชกุนะเตะ
ได้ลาออกจากราชการเมื่อพบว่า
วิชาที่สั่งสอนไปได้ให้กับโตกะคาว่าถูกใช้ในทางที่ไม่ถูกต้อง
ซึ่งผิดกับกฏของโตกะคุเระ ริว ซึ่งท่านได้พบและเป็นอาจารย์ของอาจารย์ทากามัสซึซึ่งเป็นตระกูลโทดะคนสุดท้ายในเวลาต่อมา
ปัจจุบันการสืบทอดมาสู่อาจารย์มาซึอะกิ ฮัสซึมิ ผู้สืบทอดลำดับที่สามสิบสี่ของโตกาคุเระ ริว